ฉันได้มารู้จักวัดพระธรรมกาย เพราะตอนนั้น ฉันกำลังมีปัญหาในชีวิต ซึ่งในตอนแรก ยอมรับว่า ไม่ชอบวัดนี้เลย เพราะได้ดูจากสื่อในที่ต่างๆ โดยที่ฉันไม่ได้เห็นด้วยตัวเอง
ฉันจึงเชื่อตามข่าว แต่เพื่อนได้พยายามชี้แจง และตอบในสิ่งที่ฉันสงสัย ซึ่งฉันก็ยังไม่
เชื่อ จนมีอยู่วันหนึ่งฉันได้ตามเพื่อนไปดูที่วัด อยากเห็นกับตา ว่าจะจริงตามข่าวหรือไม่
ฉันใช้เวลา ในการหาข้อเท็จจริงอยู่นานหลายปี พอเข้าไปเห็น และรู้การทำงานของหลวงพ่อ จากการที่ฉัน
ได้เข้าไปติดตาม โดยที่ไม่มีใครรู้ว่า ฉันเข้าไปจับผิด สิ่งที่ฉันได้เห็นก็คือ
หลวงพ่อเจ้าอาวาส ท่านได้ทุ่มเทงานทุกอย่าง ในการสร้างคน ให้เป็นคนดีมีศีลธรรม
บอกตรงว่าตอนไปวัด ฉันมีเงินอยู่แค่ 350 บาท เด็กๆอาสาสมัคร เข้ามาต้อนรับฉันและ
ยกมือไหว้อย่างอ่อนน้อม และยิ้มแย้มแจ่มใส วันนั้นยังจำได้ เงินในประเป๋าจะไปซื้อข้าว
ก็ยังไม่พอ เพราะต้องใช้เป็นค่ารถในการเดินทางกลับ ที่จังหวัด สมุทรปราการ
ฉันได้รับการอนุเคราะจาก เจ้าหน้าจัดหาอาหารให้รัีบประทาน และพาไปส่งยังจุดที่สามารถหารถกลับบ้านได้ ฉันจึงเริ่มเข้าไปที่วัดบ่อยขึ้น และเริ่มมี
ความประทับใจ ผู้คนที่อยู่ในวัด ยิ่งนานวันก็ยิ่งได้เห็นความจริืงว่า หลวงพ่อ ได้พยายาม
ฟื้นฟู ยอยกพระพุทธศาสนา อย่างจริืงจัง จากกา่รที่ฉันได้ร่วมเดินทางไป ช่วยแจกสิ่งของให้กับพี่น้อง พระภิกษุ ครู ทหาร ตำรวจ ประชาชน เป็นประจำทุกเดือน
มิได้ขาด หลวงพ่อสอนให้ฉันปล่อยวาง เรื่องราวต่างๆ ในชีวิต ให้นั่งสมาธิ มองโลกในแง่ดี ให้อภ้ยกับเพื่อนมนุษย์ร่วมโลกเดียวกัน ฉันเริ่มเข้าใจกฏแห่งกรรม และ
ปล่อยวางทุกอย่าง ทำตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่หลวงพ่อได้ถ่ายทอดมา
สู่ใจของชาวโลกทุกคน ตั้งแต่นั้นมาใจของฉันมีแต่ความสุข ทุกข์ต่างๆที่ฉันแบกเอ่าไว้
ได้หายไปจากใจของฉัน จนหมดสิ้น ฉันจึงเข้าใจ วัดพระธรรมกาย ตั้งแต่นั้นมา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น